مال كسان چند ستانى به زور * غافلى از مردن و فرداى گور نبوّت از آنچه گذشت معلوم شد كه انسان در فطرت و باطن خود ، خدا جو و خداخواه است و در صدد تقرب به وى مىباشد و لذا احساس مىكند كه به راهنما و هادى نيازمند است . از طرفى خداوند در طبيعت انسان‌ها غريزه‌ها و تمايلات گوناگون و چه بسا متضاد قرار داده كه اگر به كمك راه نما تعديل نشوند و اگر انسان‌ها به خود واگذار شوند ، طبعاً ، خود و جامعه را به فساد و تباهى سوق مىدهند لذا لطف الهى هم ايجاب مىكند براى هدايت آنها راهنمايانى تعيين كند و روا نيست خداوند حكيم و مهربان كه نيازهاى مادى و معنوى بشر را مىداند و راه سعادت و سلامت وى را مىشناسد او را به حال خود رها كند ، به اين جهت راهنمايانى از جنس خود انسان و از هر جهت داراى صلاحيت براى رساندن پيام الهى مبعوث فرموده تا واسطهء ميان خدا و مردم باشند و حقايق و پيام‌ها را از ناحيه خدا دريافت و به مردم ابلاغ فرمايند . و به همين منظور ، طبق روايات وارده ، يكصد و بيست و چهار هزار پيغمبر فرستاده كه پنج نفر آنها به عنوان پيامبران اولو العزم و داراى شريعت تازه شناخته شده‌اند : 1 - حضرت نوح عليه السلام 2 - حضرت ابراهيم عليه السلام 3 - حضرت موسى عليه السلام